Panters U16 – Crelan Okapi Aalstar B (Finale Final Four)

85 - 89

22/04/2018

Na de mooie tweede helft tegen Hansbeke hadden we alle vertrouwen in een goede start tegen HET Okapi Aalst. Ik had al vernomen dat Aalst vermoedde dat dit een walkover zou worden. De coach van Hansbeke informeerde Aalst dat het voor hen geen probleem zou worden.

If it’s one thing you don’t want to do, it’s to rub a panther the wrong way. De coach was alvast geprikkeld. De spelers, die waren dat ook. Onze jonge Panters schoten uit de startblokken en lieten zich meteen voelen. Wannes speelde een van zijn betere eerste kwarts van het seizoen. Drives, passes, steals, noem maar op, hij deed het. Samen met Seppe en Robbe Lissens, waren onze big guys dominant in de eerste minuten. We speelden wel tegen een ander beestje dan w gewoon waren. Want onze eerste jabs werden ge├»ncasseerd waardoor het 8 – 5 stond.

De wedstrijd leek niet alleen op flow, maar ook soms op het terrein een beetje als een bokswedstrijd. Wij deelden al eens wat klappen uit, en dan kwam Aalst met een counter. Daarnaast was het ook best een bitsige wedstrijd. Full court press van Aalst leidde tot wat frustraties bij onze Panters voor een paar no-calls. Je voelde dat de spanning erin zat.

We deden mooi mee, maar moesten toch ook opletten met onze foutenlast. Seppe, die enige tijd in supervorm is, had er namelijk vrij snel 3. Aalst gaf Bram in de eerste helft geen meter. Zodra de bal inside ging, vlogen er 2 à 3 spelers hem op het lijf.

Jason en Senne wisselden elkaar mooi af als steun voor Sander Legroux en Wannes bij het opbrengen van de bal tegen de press. Beide hadden ze ook de zware taak om hun goede guards te beperken. Onze kopjes gingen even hangen toen we met 37 – 44 de rust in gingen. Aalst dacht ook dat ze vertrokken waren.

Guess again. De Panters herpakten zich in de tweede helft. Het derde kwart was dan weer een rollercoaster. Wannes die opnieuw de ploeg op sleeptouw had genomen, werd al een paar keer stevig aangepakt waarbij geen fout volgde. Bij een fase waar hij wel een fout kreeg, kreeg hij ook een tik in het aangezicht. Heel wat duw- en trekwerk later, moest Wannes de zaal verlaten. Jammer genoeg was de sportiviteit bij de supporters alles behalve en konden ze een jongen van 15 niet rustig de zaal laten verlaten zonder menig scheldwoorden en verwijten te gebruiken.

Onze groep had ondanks de tegenslagen, ondanks het geroep, ondanks de kritiek, een voorsprong uitgebouwd van 70 – 63 na Q3. Robbe Lissens, Sander en Bram waren de spilfiguren na het uitvallen van Wannes. Zij knokten voor wat ze waard waren en in defense konden de guards van Aalst geen zwakte vinden bij Senne of Robbe Stevens. Ze waren gewoonweg TOP! Seppe viel in de laatste minuten uit met 5 fouten en toen voelden we de wedstrijd al wat kantelen. Aalst zag een kans en greep ze. Ze kwamen in het slot van de wedstrijd voor. Wij hadden nog een kans op een gelijkmaker, maar maakte ze niet. De strijd was verloren, maar onze jongens hadden in mijn hart wel gewonnen.

Want wie kan zeggen dat zij op 14-15 jaar een ongeslagen seizoen zo kunnen afsluiten? De U16 speelden volwassener dan heel veel seniorsploegen. Ze bleven respectvol spelen, gaven alles van zichzelf, bleven elkaar steunen en stapten met opgeheven hoofd van het terrein. Well done guys, well done!

Clear eyes, full hearts, can’t lose.